&xwp;: Omgevingsvariabelen

Onder bijna alle besturingssystemen, loopt ieder programma in een zogenoemde omgeving, die wordt gedefinieerd door een aantal omgevingsvariabelen. Elke omgevingsvariabele is een sleutel-waarde (key-value) paar in de vorm van KEY=VALUE.

De omgeving wordt voor verschillende doeleinden gebruikt:

In veel gevallen definieert het hoe het besturingssysteem zelf met het programma om moet gaan. Bijvoorbeeld, de systeempaden zijn meestal gedefinieerd als omgevingsvariabelen. U kunt daarom deze paden wijzigen alvorens een programma te starten en zo het zoeken, door het besturingssysteem naar bestanden, be‹nvloeden.
Deze systeem omgevingsvariabelen zijn opgenomen in de Handleiding bij OS/2 opdrachten (CMDREF.INF) en zijn meestal al ingesteld bij het opstarten van het systeem via het &cfgsys; bestand.
Als toevoeging, ieder programma zal door zijn ontwerp reageren met specifieke omgevingsvariabelen. Om uit te zoeken of dit het geval is, en zo ja, welke variabelen voor een programma zijn gedefinieerd, moet u de documentatie van de applicatie raadplegen. &os2; weet niets van deze eisen, het verschaft alleen de infrastructuur om omgevingsvariabelen in te stellen en te lezen

Gebruik, om een set omgevingsvariabelen te lezen of in te stellen achter een opdrachtaanwijzing, de SET opdracht.

U kunt omgevingsvariabelen opgeven door de naam van de variabele links en rechts af te bakenen met een procent teken (%). Deze uitdrukking wordt, door de opdrachtverwerker, dynamisch vervangen met de waarde van de variabele.

Bijvoorbeeld, om een nieuwe ingang toe te voegen aan de huidige lijst van directory's in de PATH variabele, kunt u intikken:

SET PATH=%PATH%;C:\NEWDIR

. Door de SETLOCAL opdracht te gebruiken, kunt u een plaatselijke kopie maken van de omgevingsruimte, de huidige directory en het huidige station, om tijdelijk wijzigingen aan te brengen. Al deze instellingen worden met de ENDLOCAL opdracht teruggezet.