In ieder &link_tcpip; netwerk, worden IP adressen gebruikt om op unieke
wijze computers te identificeren. Een IP adres is een 32-bits getal, gewoonlijk
geschreven als 4 getallen tussen 0 en 255 zoals 123.123.123.123
(wat de punt notatie van een IP adres wordt genoemd).
Binnen een ge‹soleerd netwerk kunt u vrij IP-adressen toekennen zolang ze maar uniek
zijn binnen het netwerk. Echter, als het netwerk verbonden is met het &link_internet; is
het gewenst om geregistreerde IP-adressen te gebruiken om duplicaten te voorkomen.
TCP/IP slaat beide de zender en de doel adressen op in ieder pakket dat over het netwerk
verzonden wordt. Als de gegevens eenmaal bij het doel zijn aangekomen, kan de ontvanger
het IP-adres van de verzender zien en kan antwoorden door gegevens terug te sturen aan het
verzend adres in een nieuwe verbinding, de werking herhalend.
Ieder IP-adres heeft twee gedeeltes: een netwerk identificatie en een identificatie
voor een bepaald apparaat binnen dat netwerk, de host identificatie.
- Op het &link_internet;, wordt de netwerk identificatie globaal toegewezen
door een Netwerk Informatie Centrum (NIC). Omdat het Internet werkelijk een verbinding is
van veel individuele netwerken, moet ieder netwerk zijn eigen adres weten en het adres van
de aangrenzende netwerken waarmee gecommuniceerd kan worden.
Terwijl pakketten over het Internet reizen, wordt alleen de netwerk identificatie bekeken door
de computers die onderweg worden aangedaan.
- De host identificatie identificeert een individuele computer binnen een netwerk.
Wanneer een pakket is aangekomen op het doel netwerk, wordt het doorgestuurd naar die host.
Omdat netwerken enorm in grootte vari‰ren zijn er vier verschillende
IP adres klasseringen. De eerste paar bits van ieder IP-adres geven aan op welk adres
klassering opmaak wordt gebruikt.
- Class A adressen zijn voor grote netwerken met veel onderdelen.
Deze adressen hebben een begin bit
0, dan 7 bits voor het netwerk adres en 24 bits
voor het host adres. Met als resultaat dat er slechts 127 klasse A netwerken op het Internet
kunnen zijn.
In punt notatie, zijn deze adressen te splitsen in
netwerk.lokaal.lokaal.lokaal.
- Class B adressen zijn voor middelgrote netwerken. Zij hebben de twee begin bits
op
10 staan dan 14 bits voor het netwerk adres en 16 bits voor het host adres.
In punt notatie, zijn deze adressen te splitsen in netwerk.netwerk.lokaal.lokaal.
- Class C adressen zijn voor kleine netwerken tot en met 255 apparaten. Zij hebben
de drie begin bits op
110 staan, dan 21 bits voor het netwerk adres en slechts 8
bits voor de host.
In punt notatie, zijn deze adressen te splitsen in netwerk.netwerk.netwerk.lokaal.
Zoals u kunt zien, zelfs een 32 bits IP-adres zou theoretisch een enorm aantal computer
identificaties mogelijk maken, het schema hierboven limiteert het aantal adressen dat
praktisch gezien kan worden toegekend.
Het grootste gedeelte van de netwerken zijn klasse C netwerken en lijden onder de "255" restricties.
Met als resultaat, dat veel netwerken technieken gebruiken om zeer economisch om te gaan met het
aantal IP-adressen dat werkelijk zichtbaar is voor de rest van het Internet.
Deze technieken houden subnetwerken in, IP doorsturen en Class-less Inter-Domain Routing.
Het meest belangrijke, Internet Service Providers (ISPs) zullen dynamisch IP adressen toekennen
iedere keer dat een gebruiker verbinding maakt met het Internet.
Dit stelt de ISP in staat om adressen te hergebruiken uit zijn adressen bestand in plaats van iedere
klant een vast IP-adres toe te kennen. Met als resultaat, dat het IP-adres van uw computer van tijd
tot tijd zal vari‰ren iedere keer dat het een verbinding maakt met het Internet.